Diagnoza różnicowa u dzieci i młodzieży rzadko zaczyna się od prostego pytania: „jakie to zaburzenie?”. Znacznie częściej zaczyna się od niepewności. Dziecko boli brzuch przed szkołą, ale badania medyczne nie dają jasnej odpowiedzi. Nastolatek wybucha złością, wycofuje się z relacji i przestaje się uczyć, lecz trudno powiedzieć, czy w centrum obrazu jest depresja, lęk, przeciążenie rozwojowe, konflikt rodzinny czy do...

W pracy psychologa dziecięcego coraz rzadziej spotykamy przypadki, które można opisać jedną diagnozą i jednym dominującym objawem. Dziecko z nasilonym lękiem może jednocześnie skarżyć się na bóle brzucha, unikać szkoły i tracić kontakt z rówieśnikami. Nastolatek z obniżonym nastrojem może prezentować drażliwość, zachowania opozycyjne, eksperymentować z substancjami psychoaktywnymi albo wycofywać się z relacji w sposó...

Weź udział w naszej konferencji on-line! Dlaczego warto? Zaburzenie lękowe u dzieci rzadko rozwija się w izolacji od codziennego kontekstu życia dziecka. Lęk separacyjny, zaburzenia somatyczne, trudności szkolne, napięcie w relacjach czy środowiskowy stres mogą wzajemnie się wzmacniać, prowadząc do stopniowego nasilenia objawów. W pracy psychologa szczególnie ważne staje się więc nie tylko rozpoznanie, czym jest zabu...

Czym jest przywiązanie i jaki ma wpływ na kształtowanie relacji rodzic–dziecko w procesie terapeutycznym? Psycholog pracujący z dzieckiem często obserwuje, że przywiązanie dziecka, jego poczucie wartości, rozwój dziecka oraz sposób reagowania na emocje są ściśle związane z tym, jak rodzic lub opiekun odpowiada na potrzeby dziecka i czy staje się dla niego bezpieczną bazą. Bezpieczna więź sprzyja budowaniu poczucia za...

Zaangażowanie rodziców w terapię dziecka ma kluczowe znaczenie dla przebiegu i trwałości zmiany. Współczesna psychologia coraz wyraźniej pokazuje, że proces terapeutyczny dziecka nie kończy się w gabinecie, a postępy dziecka są ściśle związane z tym, jak rodzice rozumieją jego trudności, regulują własne emocje i budują współpracę z terapeutą. Zaangażowanie rodziców w leczenie dzieci korzystnie wpływa na terapię dziec...

Młody człowiek w kryzysie emocjonalnym może okaleczać swoje ciało lub przejawiać samouszkodzenie jako forma radzenia sobie z napięciem. Zachowania autoagresji, w tym fizyczne raniące działania wobec swojego ciała, wymagają szybkiej interwencji psychoterapeutycznej lub psychiatrycznej. Wsparcie ze strony rodziny oraz odpowiednie narzędzia i metody interwencji kryzysowej pozwalają skutecznie pomóc nastolatkowi i zapobi...