REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Wiedza i Praktyka Sp. z o.o.
ul. Łotewska 9a
03-918 Warszawa
Nastolatek siada naprzeciwko ciebie i na każde pytanie odpowiada „nie wiem", „nie pamiętam", „nie da się". Czy to opór — czy układ nerwowy, który po prostu nie ma dostępu do rozmowy? Dlaczego dialog sokratejski nie działa, dopóki ciało jest w trybie alarmowym? I od czego naprawdę zacząć pierwsze sesje z dzieckiem po trudnych doświadczeniach?
Zaburzenia lękowe u dzieci i młodzieży należą do najczęstszych trudności, z którymi psychologowie i psychoterapeuci spotykają się w pracy gabinetowej. Jak odróżnić lęk rozwojowy od objawów wymagających interwencji? Kiedy unikanie zaczyna utrwalać problem? Jak uwzględniać w terapii neurobiologiczne podłoże lęku, temperament dziecka, reakcje rodziców i mechanizm błędnego koła?
Struktura sesji z rodziną prezentującą silny opór, bunt i złość wymaga od terapeuty szczególnej uważności oraz odejścia od tradycyjnej roli „oceniającego eksperta” na rzecz roli „tłumacza” i partnera. Poniżej znajduje się szczegółowe rozwinięcie struktury sesji krok po kroku, oparte na metodologii TSR i doświadczeniach klinicznych.
Ekopsychologia i ekoterapia przestały być w polskiej psychologii ciekawostką z pogranicza dyscyplin. Przy obecnej skali kryzysu zdrowia psychicznego nastolatków – rosnącej liczbie przyjęć psychiatrycznych i interwencji ratujących życie – pytanie o to, co wspiera dobrostan pacjenta poza gabinetem, straciło charakter teoretyczny. Terapia leśna, hortiterapia, wilderness therapy: każda z tych form terapii wyras...
Niska samoocena rzadko wygląda tak, jak podpowiada intuicja. Zdanie „nie lubię siebie" pada w gabinecie zdecydowanie rzadziej niż „to nudne", „nie chce mi się", „i tak mi nie wyjdzie". Częściej niż deklaracja pojawia się obraz: dziecko, które nigdy nie prosi o pomoc, przeprasza za zadanie pytania, poprawia pracę do skutku i pamięta każdą porażkę sprzed miesięcy, ale nie potrafi przypomnieć sobie ani jednego sukcesu. ...
Trudne zachowanie dziecka rzadko uderza w rodzica tylko „tu i teraz". Krzyk, trzaśnięcie drzwiami czy złamanie zasady potrafią zadziałać jak reaktywator traumatyczny – sięgnąć do własnych, dawno niezaopiekowanych ran dorosłego i w ułamku sekundy odciąć mu dostęp do racjonalnego myślenia. Rodzic siedzący naprzeciwko Ciebie w gabinecie zwykle wie o tym więcej, niż potrafi powiedzieć: powtarza, że „znowu nie wytrzymał",...
Jeszcze kilka lat temu szkolny hejt kończył się wraz z ostatnim dzwonkiem. Dziś podąża za dzieckiem wszędzie. Do domu, do łóżka, do telefonu trzymanego pod kołdrą późnym wieczorem. Jeden komentarz, przerobione zdjęcie albo wiadomość wysłana na klasowej grupie potrafią w kilka godzin zburzyć poczucie bezpieczeństwa młodego człowieka. Do tego artykułu dołączone są karty pracy pomocne dla psychologów, rozdziców, szkoły ...
Czym jest przywiązanie i jaki ma wpływ na kształtowanie relacji rodzic–dziecko w procesie terapeutycznym? Psycholog pracujący z dzieckiem często obserwuje, że przywiązanie dziecka, jego poczucie wartości, rozwój dziecka oraz sposób reagowania na emocje są ściśle związane z tym, jak rodzic lub opiekun odpowiada na potrzeby dziecka i czy staje się dla niego bezpieczną bazą. Bezpieczna więź sprzyja budowaniu poczucia za...
Zaangażowanie rodziców w terapię dziecka ma kluczowe znaczenie dla przebiegu i trwałości zmiany. Współczesna psychologia coraz wyraźniej pokazuje, że proces terapeutyczny dziecka nie kończy się w gabinecie, a postępy dziecka są ściśle związane z tym, jak rodzice rozumieją jego trudności, regulują własne emocje i budują współpracę z terapeutą. Zaangażowanie rodziców w leczenie dzieci korzystnie wpływa na terapię dziec...
Młody człowiek w kryzysie emocjonalnym może okaleczać swoje ciało lub przejawiać samouszkodzenie jako forma radzenia sobie z napięciem. Zachowania autoagresji, w tym fizyczne raniące działania wobec swojego ciała, wymagają szybkiej interwencji psychoterapeutycznej lub psychiatrycznej. Wsparcie ze strony rodziny oraz odpowiednie narzędzia i metody interwencji kryzysowej pozwalają skutecznie pomóc nastolatkowi i zapobi...
Samoregulacja emocji u dzieci to proces, którego dzieci uczą się stopniowo – przez relację, bezpieczny głos dorosłego, rozpoznanie własnych stanów i możliwość nazywać to, co dzieje się w ciele. Stres, frustracja, zmęczenie, nadmiar bodźców czy ekrany mogą zwiększać poziom pobudzenia, szczególnie u małych dzieci i dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym. Dlatego nauka samoregulacji wymaga uważnego, samoregulacyjneg...
Zjawisko dzieci ulicy to efekt życia na ulicy i marginalizacji młodych osób, często nieakceptowanych społecznie. W takich warunkach rola pedagogów, pedagogów ulicy i organizacji streetworkerskich staje się kluczowa – ich działania streetworkera obejmują zarówno edukacyjny, wychowawczy, jak i profilaktyczny zakres wsparcia. Praca uliczna umożliwia interwencję w miejscach w społeczeństwie, gdzie tradycyjna opieka czy i...