Niektóre nastolatki uczą się bardzo wcześnie, że nie wolno naprawdę się rozluźnić. Po sposobie zamykania drzwi, tonie głosu albo ciszy zapadającej tuż przed wybuchem poznają, że za chwilę w domu znowu zrobi się niebezpiecznie. Organizm zaczyna wtedy funkcjonować tak, jakby cały czas miał być gotowy do obrony, ucieczki albo przetrwania kolejnego wieczoru.